บทที่ 197

บทที่ 197

เสิ่นจูซีไม่มีทางยอมให้เขาไปถามหลี่เชวี่ยอยู่แล้ว

หากเรื่องนี้มีคนอื่นรู้เข้า นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

นางจมอยู่ในความหวาดกลัวว่าตนเองอาจตั้งครรภ์ แล้วพาลไปทุบหัวเป็ด ก่อนจะไล่เป็ดตัวใหญ่ออกจากห้อง

หลี่อู้ยืนหางตกที่มองไม่เห็นอยู่หน้าประตูครู่หนึ่ง แล้วเดินจากไปอย่างห่อเหี่ยว

เขาพุ่งเข้าไปในห้องหนังสือ หยิบตำราวสันต์ในครอบครองหลายเล่มออกมาอ่านอย่างละเอียด ภาพวาดในแต่ละหน้าตั้งแต่ท่วงท่าไปจนถึงเส้นผม เขามองดูอย่างถี่ถ้วน ความตั้งใจศึกษาถึงขั้นนี้มีเพียงตอนที่เขาอ่านตำรา “สามวันเรียนรู้บทกวีฉับไว” ซึ่งหลี่ไป๋เขียนเท่านั้นที่จะเทียบได้

ไม่ว่าเขาจะดูอย่างไร พลิกไปพลิกมาอย่างไร หรือถึงกับหาความหมายแฝงจากแสงแดดนอกหน้าต่าง ก็ยังไม่เข้าใจว่าลูกเกิดมาได้อย่างไร

รู้แล้วว่า การร่วมหลับนอนทำให้ตั้งครรภ์

รู้แล้วว่า ในภาพล้วนเป็นการร่วมหลับนอน

รู้แล้วว่า เมื่อคืนสิ่งที่ทำก็เป็นอย่างหนึ่งในภาพ