กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 186
บุรุษอกสามศอกอย่างเขา จะยอมรับผิดกับภรรยาต่อหน้าผู้คนมากมายได้อย่างไร
ฝันไปเถอะ!
หากวันนี้หลี่อู้ยอมอ่อนข้อให้ แล้ววันหน้าจะยังปกครองคนอื่นได้อย่างไร?
ดังนั้นเขาจึงยอมรับผิดในห้องนอน
เขานั่งห่อเหี่ยวบนเก้าอี้กลม มือทั้งสองวางเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บนเข่า ท่าทางก้มหน้าหลุบตาราวกับฮูหยินตัวน้อย
เสิ่นจูซีที่คางติดยาขี้ผึ้งเดินไปเดินมาอยู่ตรงหน้า บ่นอย่างโกรธเกรี้ยวมาได้หนึ่งก้านธูปแล้ว
แม้นางจะโกรธมาก แต่เพราะยาขี้ผึ้งที่ดูน่าขันนั่น หลี่อู้จึงต้องบังคับตัวเองให้เบนสายตาออกจากคางของนาง
มิฉะนั้นถ้ากลั้นหัวเราะไม่ไหว เรื่องนี้คงไม่มีวันจบจริง ๆ
ไม่เจ็บใจหรือ?