บทที่ 181

บทที่ 181

วันที่หลี่อู้กลับมาถึงที่ราบไป๋หลิง ฟู่เสวียนเหมี่ยวก็นำทัพใหญ่ที่ขวัญกำลังใจฮึกเหิมกลับมาพร้อมชัยชนะ

เมืองหลวงถูกน้ำท่วม ฮ่องเต้จอมปลอมทิ้งเมืองหนีไป กองทัพเหลียวถูกน้ำหลากซัดจนหมวกเกราะหลุดกระจัดกระจาย ครั้นยังไม่ทันได้สติ ก็ถูกกองทัพตระกูลฟู่ที่พักฟื้นกำลังมาจนเต็มเปี่ยมเล่นงานจนหลงทิศ ศึกเดียวครั้งนี้ ฟู่เสวียนเหมี่ยวจับทหารเหลียวได้กว่า 200,000 นาย คว้าชัยชนะครั้งใหญ่

ค่ำคืนนั้น บนที่ราบไป๋หลิงซึ่งเงียบสงัดมาหลายเดือน พลันมีเสียงพิณขลุ่ยดังขึ้นเป็นครั้งแรก

งานเลี้ยงฉลองชัยอันยิ่งใหญ่สว่างไสวดั่งกลางวัน กลิ่นสุราลอยออกมาจากกระโจมทหารทุกหลัง กระโจมใหญ่กลางค่ายยิ่งคึกคักเป็นพิเศษ เสียงเอะอะหลังดื่มสุรากับเสียงดนตรีและระบำดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ขุนนางฝ่ายบุ๋นที่นั่งหลังตรงกับขุนนางฝ่ายบู๊ที่นั่งขัดสมาธิเอนกายต่างมารวมตัวกันในกระโจมใหญ่ที่กลายเป็นห้องจัดเลี้ยง บ้างก็กินดื่มกันอย่างเอร็ดอร่อย บ้างก็จับจ้องนางระบำที่กำลังเยื้องกรายอยู่กลางทางเดิน

บนบันไดดินสามขั้นซึ่งปูด้วยหนังเสือผืนใหญ่ แม่ทัพใหญ่ผู้บัญชาการศึกครั้งนี้นั่งอยู่เพียงลำพัง

ฟู่เสวียนเหมี่ยวสวมเสื้อคลุมแขนกว้างสีเขียวคราม ห้อยหยกสุ่ยชางชิ้นหนึ่งไว้ที่เอว เขารับคำแสดงความยินดีจากเบื้องล่างอย่างอ่อนโยนและสุภาพ