กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 168
“ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเลิกจับดาบแล้วเฝ้าหลุมศพให้ข้า! หากวางดาบแล้ว เจ้าจะปกป้องตัวเองอย่างไร?” เสิ่นจูซีพูดอย่างโมโห “อีกอย่าง ข้าไม่มีวันตายก่อนวัยอันควร!”
หลี่อู้ตอบทันทีว่า “เจ้าอยากอยู่กับข้าด้วยกันพันปี”
คำพูดเหลวไหล!
การหยอกล้อกันชุดนี้ช่วยขจัดความกระอักกระอ่วนของเสิ่นจูซีหลังจากเปิดเผยความในใจเมื่อครู่
อากาศในกระโจมผ่อนคลายและชื่นบานขึ้น
หลี่อู้เก็บทองเงินที่กระจัดกระจาย อุ้มหีบเครื่องประดับด้วยมือข้างหนึ่ง แล้วยื่นมืออีกข้างให้นาง
“ไป กลับกันเถิด”
“ฝานซานเหนียงเล่า?”
“คืนนี้ไปกระโจมของจิ่วเหนียงแล้ว”