บทที่ 161

บทที่ 161

สามวันต่อมา กองทัพชิงเฟิ่งที่เพิ่งตั้งขึ้นก็เปิดศึกแรกหลังถือกำเนิดที่ค่ายติ้งไห่

หลังแตกแยกกันมานับร้อยปี ค่ายผิงซานกับค่ายติ้งไห่ก็กลับมารวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง กองทัพชิงเฟิ่งของหลี่อู้ขยายใหญ่ขึ้นไปอีก จำนวนกำลังพลทะลุหนึ่งหมื่นนายทันที

แม้ในนั้นจะมีคนชรา อ่อนแอ พิการ และเจ็บป่วยอยู่กว่าสองพันคน แต่เมื่อมองจากไกล ๆ ทะเลคนที่มืดครึ้มก็ชวนให้ครั่นคร้ามพอแล้ว

คืนที่ค่ายผิงซานกับค่ายติ้งไห่รวมกัน ประมุขค่ายผิงซานก็ล้มป่วยหนักและสิ้นใจ

ซานหู่คุกเข่าอยู่ข้างเตียง คนหนึ่งร้องเรียก อีกคนร้องไห้ ในใจพวกเขาจริงใจเพียงใด มีแต่เจ้าตัวเท่านั้นที่รู้

อาศัยช่วงที่ค่ายกำลังจัดงานศพ หลี่อู้ใช้เวลาหลายวันกำจัดตัวปัญหาและคนคิดคดที่แฝงอยู่ในกองกำลัง

พอพ้นเจ็ดวันส่งวิญญาณ ประมุขค่ายคนก่อนถูกส่งขึ้นสวรรค์ หลี่อู้ก็นำกองกำลังหมื่นคนอันเกรียงไกรลงจากเขา

ทุกแห่งหนที่กองทัพชิงเฟิ่งยาตราผ่าน พวกโจรพเนจรและโจรปล้นทางต่างพากันหลบหลีกให้

ในเขตอิ่งโจว ใครบ้างไม่รู้จักราชาโจรที่เพิ่งกวาดล้างค่ายโจรเก่าแก่สองแห่ง?