กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 134
“เหลวไหล!”
หวังเหวินจงตบโต๊ะน้ำชาจื่อถานอย่างเดือดดาล โถงรับแขกเงียบกริบ
“เจ้าเป็นหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือน จะไปปรากฏตัวในที่พักทหารเช่นนั้นได้อย่างไร? ต่อให้รีบร้อนนำด้ายมงคลไปมอบให้คนอื่นก็ช่างเถิด แต่กลับถูกไล่ตะเพิดออกมาอย่างน่าอับอาย! เจ้าทำให้ตระกูลหวังเสียหน้าหมดแล้ว! ท่าทางเช่นนี้ของเจ้า ยังมีเค้าคุณหนูผู้สูงศักดิ์อยู่ตรงไหน?!”
หวังเหวินจงโกรธจนอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง ฮูหยินหวังที่อยู่ข้าง ๆ ค่อย ๆ ยื่นถ้วยชาในมือให้
“นายท่าน ใจเย็นก่อนเจ้าค่ะ…”
“เจ้าให้กำเนิดบุตรสาวเช่นนี้มา จะให้ข้าใจเย็นได้อย่างไร?!”
หวังเหวินจงหยิบถ้วยชาขึ้นมาทำท่าจะขว้าง แต่เมื่อเห็นบุตรสาวเพียงคนเดียวก้มหน้าคุกเข่าอยู่กลางโถง สุดท้ายก็ยังทำใจขว้างไม่ลง
ถ้วยชาวางกลับลงบนโต๊ะน้ำชา ฮูหยินหวังที่หน้าซีดเผือดอยู่ข้าง ๆ จึงค่อยโล่งอก
“ซือหย่ง อย่ายืนนิ่งสิ รีบอธิบายเร็วเข้า…” ฮูหยินหวังมองบุตรสาวที่เงียบงันด้วยสายตาวิงวอน