กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 107
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
ขบวนรถม้าหกคันคดเคี้ยวไปตามทางเล็กแคบในป่าเขา บนโคมรถม้าคันนำมีภาพหงส์เหินสีเขียวพลิ้วไหวตามลม
ล้อรถจมลึกลงในดินที่เพิ่งผ่านฝนมา ทิ้งรอยล้อรถไว้อย่างชัดเจนตลอดทาง
จู่ ๆ รถม้าคันนำก็กระตุกบังเหียน บังคับให้ม้าลากรถหยุดฝีเท้า
หลี่เชวี่ยมองผู้ลี้ภัยยี่สิบกว่าคนที่จู่ ๆ ก็โผล่มาขวางทางในสภาพเสื้อผ้าขาดวิ่น แล้วหันกลับไปทางท้ายขบวนอย่างเคยชิน พลางตะโกนเรียก
“พี่รอง ถึงตาเจ้าทำงานแล้ว!”
หลี่คุนร่างสูงเก้าฉื่อแบกขวานเหล็กหนาใหญ่สองเล่มกระโดดลงจากรถ
ตึง! เขาลงพื้น ทิ้งรอยเท้าสองรอยใหญ่พอ ๆ กับหลุมล้อรถ
เขาก้าวฉับ ๆ ไปหยุดหน้าขบวนรถ กวาดตามองผู้ลี้ภัยร่างผอมบางที่ถือมีดทำครัว มีดฟืน และจอบอย่างดุดัน เหล่าผู้ลี้ภัยเริ่มกระสับกระส่าย เท้าใหญ่ ๆ หลายคู่เริ่มขยับถอยหลัง