กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 54
หลังฟ้าสว่างได้ไม่นาน หลี่คุนกับหลี่เชวี่ยก็มาถึงกระท่อมไม้ไผ่ริมแม่น้ำด้วยกัน
หลี่คุนแบกสัมภาระกองใหญ่ราวกับภูเขามาคนเดียว พอเดินหอบแฮกมาถึงหน้าประตู ก็รีบวางสัมภาระลงแล้วเริ่มหาอะไรกิน
เสิ่นจูซีเพิ่งย้ายมาได้ไม่นาน ในห้องมีแต่ฝุ่นกับฝุ่น จะมีของกินจากที่ไหน หลี่คุนเดินหาไปทั่วแล้วก็ทำหน้าหงอยลง
ไม่มีใครสนใจหลี่คุนที่ผิดหวัง เสิ่นจูซีเห็นแล้วทนไม่ไหว จึงชวนเขาก่อนว่า “อีกเดี๋ยวเจ้าพาข้าเข้าตำบลไปซื้อสุรากับกับข้าวนะ เจ้าอยากกินอะไรข้าจะซื้อให้”
สีหน้าของหลี่คุนสดใสขึ้นให้เห็นชัด เขาพยักหน้าแรง ๆ พลางพึมพำว่า “จูจูยังดี...เตียวเอ๋อร์อยากกินไก่ย่าง ไก่ย่างตัวใหญ่”
เสิ่นจูซีรับปากทันที หลี่คุนได้รับคำสัญญาแล้วก็เดินไปเล่นทรายริมแม่น้ำอย่างเบิกบานใจ
ในห้องทั้งสกปรกทั้งรก หลี่เชวี่ยกำลังทำความสะอาดกระท่อมไม้ไผ่ เสิ่นจูซีทนยืนดูเฉย ๆ ไม่ได้ จึงรับหน้าที่จัดสัมภาระเอง
ขณะที่นางกำลังยอง ๆ อยู่หน้าประตู แยกข้าวของเป็นหมวดหมู่ หลี่อู้ก็เดินออกจากกระท่อมไม้ไผ่แล้วหยุดอยู่ข้างกายนาง เงาสูงโปร่งของเขาบังแสงแดดที่แผดเผาจนหัวนางร้อนได้พอดี
“รีบเข้าไปซื้อของที่ตำบลเสียแต่เช้า” หลี่อู้บ่นพึมพำ “อีกเดี๋ยวอากาศร้อนขึ้น เจ้าก็จะจ้อไม่หยุดอีก”