กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 24
เสิ่นจูซีรีบส่ายหน้า “ไม่มีใครพูดอะไรกับข้า”
“เจ้าใส่เสื้อผ้าเกี่ยวอะไรกับคนอื่น” หลี่อู้พูด “ต่อไปข้าจะคอยคุ้มครองเจ้า อยากใส่อะไรก็ใส่ ไม่ต้องสนใจว่าคนอื่นจะนินทาอย่างไร”
สตรีผู้นั้นช่วยพูดเสริมอยู่ข้าง ๆ ว่า “ใช่แล้ว สตรีแต่งออกเรือนก็ต้องเชื่อฟังสามี เจ้าเชื่อคู่หมั้นของเจ้าเถิด อยากใส่อะไรก็ใส่”
เสิ่นจูซีแอบบ่นในใจว่า คู่หมั้นของนางมีตั้งสองคน
แม้หลี่อู้จะวางอำนาจบาตรใหญ่ในตำบลอวี๋โถว แต่ถ้าวันใดได้พบฟู่เสวียนเหมี่ยว เขาก็มีแต่ต้องกล้ำกลืนความอัปยศคุกเข่าคารวะมิใช่หรือ
เมื่อหลี่อู้คอยยุยง เสิ่นจูซีก็เปลี่ยนชุดทั้งเจ็ดให้เป็นสีสดทั้งหมด สีเหล่านี้เป็นสีที่นางไม่เคยสวมอีกเลยตั้งแต่เสด็จแม่ถูกกักบริเวณ พอเดินออกจากร้านผ้า แก้มของนางก็แดงก่ำ
“มีความสุขแล้วหรือ” หลี่อู้ถาม
“มีความสุข” เสิ่นจูซีเงยหน้ายิ้มตอบเขา
หลี่อู้พูดอย่างภูมิใจว่า “ข้ามีวิธีทำให้เจ้ามีความสุขเสมอ”