กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 20
ใจเสิ่นจูซีพลันตึงเครียด นางเร่งฝีเท้าลงบันได
กลางโถงของหอจินอิ๋น หลี่คุนกำลังเผชิญหน้ากับหญิงสาววัยไล่เลี่ยกับนาง หญิงสาวเกล้าผมมวยคู่แบบที่หญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนนิยมทำ บนศีรษะไม่มีเครื่องประดับแม้แต่ชิ้นเดียว นางสวมกระโปรงผ้าโปร่งสีเขียวอมฟ้า ปักปลาคาร์ปสีสันสดใสในอิริยาบถต่าง ๆ ไว้ทั่วกระโปรง ชายกระโปรงเผยให้เห็นปลายรองเท้าปักลายงดงามคู่หนึ่ง
ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างไม่ต่างจากปลาคาร์ปบนกระโปรง นางจ้องหลี่คุนตรงหน้าอย่างโกรธเกรี้ยว ส่วนหลี่คุนกลับประสานมือไว้ข้างหลัง จงใจทำเป็นมองไม่เห็น
“เจ้าทึ่ม อย่าคิดว่าทำเป็นใบ้แล้วจะรอดนะ เจ้า...”
หญิงสาวเดือดดาล ยื่นมือผลักหลี่คุน หลี่คุนทำหน้าไม่พอใจ ไม่พูดไม่โต้ตอบ ท่าทางราวกับเด็กดื้อที่กำลังถูกท่านแม่ตำหนิ
เสิ่นจูซีเร่งฝีเท้าสองสามก้าวไปยืนขวางทั้งคู่ แล้วห้ามการกระทำรุนแรงของหญิงสาวไว้
“เหตุใดเจ้าถึงลงมือผลักคนอื่น?” เสิ่นจูซีขมวดคิ้ว