กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 หนึ่งห้อง สองคน
เดิมทีฉู่ฮ่าวคิดจะดื่มให้พวกเธอล้มพับไปทั้งหมด ใครจะคาดคิดว่าวังเจียอิ๋งกับหยวนหยวนยิ่งสู้ก็ยิ่งคึก
พอดื่มเหล้าสับปะรดลงท้องไปเจ็ดแปดลูก ฉู่ฮ่าวก็เริ่มมึนหัวขึ้นมาทีละน้อย
ทว่าฉู่ฮ่าวเข้าถึงแก่นแท้ของกลยุทธ์สงบศึก เขาโบกมือพลางยิ้มกล่าว “พอแล้ว ๆ วันนี้ไม่ดื่มแล้ว ขืนประลองกันต่อคงเดินไม่ไหวแน่”
วังเจียอิ๋งยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ “ก็ให้เสี่ยวลู่พยุงคุณกลับบ้านสิคะ”
หยวนหยวนทัดเส้นผมสลวยไว้หลังใบหูแล้วเอ่ยขึ้น “แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ พวกเรายังไม่เป็นอะไรกันเลยนะ”
ฉู่ฮ่าวไม่ได้ตอบคำ ก้มมองเวลา ตีสามกว่าแล้ว จึงเงยหน้าถามทุกคน “พวกคุณหิวกันไหม เดี๋ยวผมไปย่างพวกของเสียบไม้มาให้กิน!”
“หิวแล้ว!”
“พี่ฉู่ ย่างพวกผักก็พอแล้วมั้งคะ”