​บทที่ 193. อยากได้ผลตอบแทน ก็ต้องรู้จักลงทุน

บทที่ 193. อยากได้ผลตอบแทน ก็ต้องรู้จักลงทุน

หยางจิ่งหรานวางสายโทรศัพท์ นั่งพักอารมณ์อยู่ที่โต๊ะทำงานชั่วครู่

ปกติเขาเป็นคนใจเย็น พูดจาประนีประนอม ถนอมน้ำใจคนอื่นมาโดยตลอด แถมยังพูดจาอ้อมค้อมซะส่วนใหญ่ แทบไม่เคยใช้ถ้อยคำแข็งกร้าวแบบวันนี้เลย

เขายังรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่

โต๊ะทำงานของเขาตั้งอยู่ริมหน้าต่าง พอหันไปมองก็จะเห็นทิวไผ่ด้านนอก

ต้นไผ่ลำเรียวยาว เอนไหวโอนเอนตามแรงลม ดูอ่อนช้อย แต่หยางจิ่งหรานรู้ดีว่า ไม้ไผ่นั้นมีความเหนียวและยืดหยุ่นสูงมาก

ซึ่งจุดนี้ช่างคล้ายกับเจียงหนานเหลือเกิน

ปกติเจียงหนานจะเป็นคนสุภาพอ่อนโยน พูดจาดีมีมารยาท ใส่ใจความรู้สึกคนรอบข้าง และดูใจเย็นเสมอ

แต่ทว่า นั่นเป็นเพียงด้านเดียวของเธอเท่านั้น เมื่อใดก็ตามที่มีคนล้ำเส้นหรือแตะต้องจุดยืนของเธอ เธอจะไม่ยอมถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว จิตใจของเธอเข้มแข็งและมีจุดยืนที่ชัดเจนมาก

ความเด็ดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนโยนนี้เอง ที่ทำให้หยางจิ่งหรานรู้สึกนับถือเธอจากใจ