กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 160. หลีกทางหน่อยครับ รถของท่านผู้นำระดับตำบลมาแล้วครับ
เรือลำน้อยที่เจียงหนานโดยสารมา ลอยล่องไปตามเกลียวคลื่น ในที่สุดก็เดินทางมาถึงฝั่งอย่างปลอดภัย
อาการป่วยเริ่มบรรเทาลงเรื่อยๆ การที่มีพี่สาวคอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง ทำให้เธอหลับสนิทได้อย่างไร้กังวล
การหลับครั้งนี้ช่างยาวนานเหลือเกิน
พอเธอลืมตาขึ้นมา ก็เห็นแสงอาทิตย์อัสดงกำลังค่อยๆ ลับขอบฟ้า เธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างงงๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้คือวันไหน เวลาไหนแล้ว
เจียงหยวนหยวนกับซ่งเฟยเฟยนั่งประกบอยู่ข้างเตียงคนละฝั่ง
ซ่งเฟยเฟยฟุบหลับอยู่บนโต๊ะข้างเตียง
ส่วนเจียงหยวนหยวนที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างเตียงเหมือนกัน พอรู้สึกว่าเจียงหนานขยับตัว เธอก็เงยหน้าขึ้นมามอง
"หนานหนาน ตื่นแล้วเหรอ" เจียงหยวนหยวนยืดตัวขึ้นส่งยิ้มอ่อนโยนให้ ฝ่ามืออุ่นๆ เอื้อมไปลูบแก้มเจียงหนานเบาๆ แล้วถามด้วยความเป็นห่วง "เป็นไงบ้าง ยังปวดหัวอยู่ไหม?"
"ไม่ปวดแล้วจ้ะ" เจียงหนานตอบเสียงแผ่ว ยิ้มให้เจียงหยวนหยวน "ฉันดีขึ้นเยอะแล้วจ้ะ"