​บทที่ 147. เช้าตรู่แบบนี้ ทำไมถึงมีนักเรียนใหม่หลั่งไหลเข้ามาเยอะแยะขนาดนี้

บทที่ 147. เช้าตรู่แบบนี้ ทำไมถึงมีนักเรียนใหม่หลั่งไหลเข้ามาเยอะแยะขนาดนี้

เจียงหนานมุมปากกระตุกเบาๆ

"นักเรียนทุกคนในห้องไลฟ์ อวยพรให้ฉันรอดชีวิตด้วยนะคะ"

ช่วงเช้าคนดูในห้องไลฟ์ยังไม่ค่อยเยอะ มีแค่หลักร้อยคน

[แชท: ฮ่าๆๆๆๆ เข้าใจความเจ็บปวดของสตรีมเมอร์เลยนะ แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงอยากขำ]

[แชท: สตรีมเมอร์ตัวมารดา ฉันรู้ว่าฉันนิสัยไม่ดี แต่... เธอช่วยไลฟ์ตอนปีนเขาให้ดูหน่อยได้ไหมอ่ะ อยากดูจริงๆ นะ]

[แชท: ความสุขและความเศร้าของคนเราไม่เท่ากันจริงๆ ดูคุณลุงข้างๆ สิ ยิ้มแฉ่งเลย แต่สตรีมเมอร์ของเราคือวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว]

[แชท: ตัวมารดาไลฟ์ตอนปีนเขาเลย เดี๋ยวพวกเราจะคอยส่งกำลังใจให้ และปีนขึ้นไปเป็นเพื่อนเธอเอง]

พอเจียงหนานเห็นคอมเมนต์ ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหัวหน้าอู๋ก็ติดอยู่ในเฟรมด้วย

เธอหันไปถามเขา "หัวหน้าอู๋คะ ตอนนี้ฉันกำลังไลฟ์สดอยู่ คุณเพิ่งเข้ามาในกล้องเมื่อกี้ คุณสะดวกหรือเปล่าคะ?"