กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 76.ต่อให้คุณจะเก่งกาจมาจากไหน แต่การต่อสู้เพียงลำพัง ก็ไม่มีทางเอาชนะพลังของคนหมู่มากได้หรอกนะคะ
“ยอดเยี่ยม! เจียงหนานพูดได้ดีมาก!”
“สมแล้วที่เป็นเด็กหัวกะทิของหมู่บ้านซิ่วสุ่ยเรา วาทศิลป์คมคายจริงๆ!”
“ไม่ใช่แค่เก่งแต่ปากนะ แต่ฝีมือการทำงานก็ฉกาจฉกรรจ์ไม่แพ้กัน! ถ้าไม่ได้เจียงหนานออกโรงช่วย ข้าวโพดในไร่ของพวกเรา คงเน่าทิ้งไม่ได้ขายหรอก!”
“จริงด้วย! ต้องยกความดีความชอบให้เจียงหนานเต็มๆ เลย!”
“เจียงหนานนี่มันของจริง ฉายแววอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว!”
ชาวบ้านที่มายืนล้อมวงฟัง ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย พลางยกนิ้วโป้งชื่นชมเจียงหนานกันเปาะ
การที่มีคนเก่งกาจและมีความสามารถโดดเด่นแบบนี้ เกิดขึ้นมาในหมู่บ้านเล็กๆ ของพวกเขา มันช่างเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจและเชิดหน้าชูตาได้จริงๆ
เจียงหนานยิ้มรับคำชมเหล่านั้น แต่รอยยิ้มของเธอไม่ได้เกิดจากความลุ่มหลง หรือหลงระเริงในคำสรรเสริญเยินยอหรอกนะ แต่เธอรู้สึกประทับใจในความซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา ของชาวบ้านต่างหาก ซึ่งมันเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในสังคมเมืองอันวุ่นวาย
เวลาพวกเขาไม่ชอบใจ หรือสงสัยในตัวเธอ พวกเขาก็แสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง ไม่มีการปิดบัง แต่เวลาที่พวกเขาชื่นชมและศรัทธาในตัวเธอ พวกเขาก็พร้อมจะมอบคำชมให้จากใจจริง โดยไม่มีความริษยาแอบแฝง