กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 75.ฉันคิดว่าเราสมควรจะมอบเสียงปรบมือนี้ ให้กับตัวเราเองทุกคนค่ะ
ภาพชาวบ้านจำนวนมากมารวมตัวกันนั่งล้อมวงกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ ถือเป็นภาพประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในหมู่บ้านซิ่วสุ่ย
ลานกว้างหน้าไร่ข้าวโพด สว่างไสวไปด้วยแสงจากหลอดไฟสปอตไลต์ บรรยากาศคึกคักและอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ชาวบ้านต่างจับจองพื้นที่กันตามอัธยาศัย บางคนยืน บางคนนั่ง บางคนก็นั่งยองๆ กินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย
ถึงแม้สายลมฤดูใบไม้ร่วงจะพัดมาเย็นยะเยือก แต่ข้าวปลาอาหารในมือกลับร้อนฉ่า ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ช่วยคลายความเหนื่อยล้าและสร้างความอบอุ่นให้กับทุกคนได้อย่างน่าอัศจรรย์
หวงซิ่วหลาน รับหน้าที่เป็นแม่ครัวใหญ่ คอยตักข้าวตักกับข้าวแจกจ่ายให้กับทุกคน โดยมีลูกสาวคนโตของคุณย่ากัว และหลินซิ่วหยา ภรรยาของลุงหวังมู่เกิน คอยเป็นลูกมือช่วยหยิบจับอย่างขะมักเขม้น
กลิ่นหอมหวนของอาหารรสเลิศ ช่วยเยียวยาความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าของชาวบ้านให้มลายหายไปจนสิ้น
ชาวบ้านที่เข้าคิวรอรับอาหาร ต่างก็เอ่ยปากชมเปาะไม่ขาดสาย