​บทที่ 45.ถ้าเป็นฉัน ฉันยอมเอาไปให้เจียงหนานขายให้ดีกว่า

บทที่ 45.ถ้าเป็นฉัน ฉันยอมเอาไปให้เจียงหนานขายให้ดีกว่า

ป้าหวังกลับถึงบ้านด้วยสภาพปวดเมื่อยไปทั้งตัว หลังจากเซ็นสัญญาขายข้าวโพดเสร็จที่บ้านคุณย่าหวัง เธอก็กะจะขอตัวกลับเลย

แต่คุณย่าหวังดันอ้างว่าหลานชายบ่นเรื่องห้องครัวสกปรก แต่ตัวแกเองก็แก่แล้ว แข้งขาไม่ค่อยดี จะให้ปีนป่ายทำความสะอาดก็คงไม่ไหว เลยขอร้องแกมบังคับให้เธอกับป้าหลี่ช่วยกันทำความสะอาดห้องครัวให้หน่อย

แน่นอนว่าในใจป้าหวังน่ะปฏิเสธไปร้อยแปดตลบแล้ว แต่ในเมื่อเพิ่งจะไปประจบประแจงให้โจวเสี่ยน หลานชายของแกช่วยรับซื้อข้าวโพดให้หมาดๆ จะให้สะบัดก้นหนีเอาดื้อๆ มันก็ดูจะน่าเกลียดเกินไป

ห้องครัวของคุณย่าหวังสกปรกโสโครกซะจนนึกว่าคอกหมู ป้าหวังต้องทนเอามือบีบจมูก ก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดให้จนเสร็จสรรพ กินเวลาไปเกือบครึ่งค่อนวัน

หนำซ้ำคุณย่าหวังยังขี้เหนียวสุดๆ ใช้งานคนอื่นแทบตาย พอถึงมื้อเที่ยงกลับเอาอาหารเหลือๆ มาอุ่นให้กินแค่สองอย่าง

แถมอาหารพวกนั้นก็มีกลิ่นตุๆ เหมือนจะบูดแล้วด้วยซ้ำ พอกินเข้าไป ป้าหวังก็เลยปวดท้องมวนท้องมาตลอดช่วงบ่าย