เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 เพลิงทมิฬเผาผลาญนภา? ชีพจรแห่งห้วงเหว
ในป่าข้างร่องน้ำร้าง กลิ่นคาวของใบไม้เน่าที่ผสมปนเปกับเมือกอสูรตลบอบอวลอยู่ในอากาศ เหยียบลงไปแล้วรู้สึกเหนียวเหนอะหนะจนยืดเป็นสาย อสูรกรงเล็บเงายืนอยู่ข้างศพของหลินซิงอวี่ กรงเล็บแหลมคมสามนิ้วยังมีหยดเลือดสีสดหยดลงมา นั่นคือโลหิตอุ่นๆ ที่เพิ่งถูกกระชากออกมาจากหัวใจมนุษย์ มันไหลตามปลายกรงเล็บลงสู่ใบไม้ที่เปื้อนเลือด แผ่ขยายเป็นวงสีแดงคล้ำเล็กๆ
มันเอียงหัวที่เป็นค้างคาว อ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคม ลิ้นเรียวยาวที่มีหนวดหนามตวัดเลียคราบเลือดบนปลายกรงเล็บ เสียง "ฉึบฉับ" ของหนามบนปลายลิ้นที่ครูดผ่านเกล็ดดังบาดหูอย่างยิ่งในป่าที่เงียบสงัด ไม่มีเสียงคำรามใดๆ เพิ่มเติม มีเพียงเสียงครางต่ำๆ ที่กลิ้งออกมาจากลำคอ มันไม่เคยเอ่ยปากกับอสูรระดับต่ำ และไม่คิดจะเสียแรงสื่อสารกับมนุษย์ที่ตายไปแล้ว สัมผัสตอนที่แทงทะลุหัวใจยังคงตกค้างอยู่ที่ปลายกรงเล็บ ผิวหนังที่บางดุจปีกจักจั่น กล้ามเนื้อที่ยังอุ่น และแรงสั่นไหวแผ่วเบาของหัวใจในวินาทีสุดท้าย ในสายตาของมันเป็นเพียงเครื่องพิสูจน์ถึง "เหยื่อที่อ่อนแอ" เท่านั้น