เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 หอคอยดำร่วงหล่น
วันที่ 16 กรกฎาคม ปี 2055 เวลา 7 โมง 23 นาที
เสียงประกาศจากสถานีรถไฟใต้ดินสาย 2 “สถานีเซ็นทรัลพลาซ่า” ยังคงวนลูปแจ้งเตือนช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเช้า หลินซิงอวี่ถูกเบียดเสียดอยู่ในฝูงชน มือซ้ายกำซาลาเปาไส้เนื้อที่เพิ่งซื้อจากร้านสะดวกซื้อ มือขวาคอยปกป้องกระเป๋าเสื้อที่หน้าอกไว้อย่างแน่นหนา—ข้างในนั้นมีที่คั่นหนังสือโลหะชิ้นหนึ่ง ซึ่งเป็นของขวัญวันเกิดอายุครบ 25 ปีที่พ่อมอบให้เมื่อเดือนก่อน ด้านหน้าสลักคำว่า “ผิงอัน” (ความปลอดภัย) ตัวเล็ก ๆ เอาไว้ ขอบของมันถูกขัดจนขึ้นเงา
เขาเป็นพนักงานปฏิบัติการของบริษัทอินเทอร์เน็ตแห่งหนึ่งในตัวเมือง บ้านอยู่แถบชานเมือง ทุกวันต้องใช้เวลาเดินทางไปกลับหนึ่งชั่วโมงครึ่ง เมื่อครู่ตอนอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อ แม่ยังส่งข้อความวีแชทมาบอกว่าเย็นนี้ตุ๋นซี่โครงหมูที่เขาชอบไว้ ให้เลิกงานแล้วรีบกลับมา หลินซิงอวี่คิดว่าช่วงพักเที่ยงจะโทรกลับไปหาที่บ้านสักหน่อย พร้อมกับบอกว่าจะพาพ่อแม่ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะแถบชานเมืองในช่วงสุดสัปดาห์นี้—ช่วงนี้เขาทำงานล่วงเวลาหนักเกินไป ไม่ได้กินข้าวกับพวกท่านอย่างจริงจังมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว