ตอนที่ 148 ผู้กล้าผู้เกรี้ยวกราด

ตอนที่ 148 ผู้กล้าผู้เกรี้ยวกราด

[หลังจากครุ่นคิดอยู่เป็นเวลานาน วีรบุรุษก็ตัดสินใจที่จะลืมเลือนทักษะบังคับใจเย็นนี้ไปเสีย จากนั้นค่อยไปตามตัวเจ้ากลับคืนมา]

[ปีที่สามร้อยยี่สิบหก เจ้าพบว่าวีรบุรุษได้เดินทางมายังเมืองซ่อนเร้นอีกครั้ง เมื่อเห็นภาพนี้ บนใบหน้าของเจ้าก็เผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย เดิมทีเจ้าคิดว่า

วีรบุรุษอย่างน้อยก็คงจะทนไปได้สักสิบกว่าปี จึงจะทนไม่ไหว นี่เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่ปี ก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว]

[เมื่อมองดูเมืองซ่อนเร้นอันคุ้นเคยที่อยู่เบื้องหน้า ภายในใจของวีรบุรุษก็รู้สึกทั้งตื่นเต้นและตึงเครียด ไม่ได้พบหน้าเจ้ามาเนิ่นนานปานนี้

นางอยากรู้ยิ่งนักว่า ยามที่เจ้าได้พบนาง เจ้าจะมีสีหน้าเช่นไร จะดีใจจนหลั่งน้ำตา หรือจะเป็นรอยยิ้มแย้มแจ่มใสเฉกเช่นในตอนแรกเริ่ม]