ตอนที่ 147 สิ่งที่ไม่อาจทดแทนได้

ตอนที่ 147 สิ่งที่ไม่อาจทดแทนได้

[ดังนั้นหากกล่าวตามความหมายอย่างเคร่งครัดแล้ว เจ้ามิได้ทำเรื่องอันใดที่ผิดต่อนางเลย เจ้าจึงมองวีรบุรุษด้วยสายตาที่ผิดหวัง]

[เมื่อเห็นสายตาที่มองมาราวกับมองขยะของเจ้า ศักดิ์ศรีของวีรบุรุษก็ถูกทิ่มแทงอย่างรุนแรง จากนั้นนางก็เอ่ยด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า "ได้

ในเมื่อเจ้าอยากจะแยกทางกับข้าถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะสนองคำอวยพรของเจ้า คำอวยพรที่เจ็ด แยกทางกับข้าเถิด

ภายภาคหน้าก็มิต้องมาปรากฏตัวต่อหน้าข้าทุกวันเช่นนี้อีกแล้ว!"]

[ยามที่วีรบุรุษเอ่ยวาจานี้ บนร่างของนางมิได้มีแสงสีทองเปล่งประกาย นั่นหมายความว่า แม้นางจะดูโกรธเกรี้ยว ทว่าแท้จริงแล้วนางอยู่ในสภาวะที่ค่อนข้างใจเย็น