เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 ภายในวัง คลื่นใต้น้ำ
เมืองหลวง หอหนิงเซียง
แม้เข้าสู่ช่วงดึก สถานเริงรมย์ซึ่งใช้เงินดั่งสายน้ำแห่งนี้ยังคงสว่างไสวด้วยโคมไฟ เสียงพิณขลุ่ยผสมกับกลิ่นเครื่องประทินโฉมและสุราเข้มข้น อบอวลจนกระดูกของผู้คนแทบอ่อนยวบ
เวินรั่วซวียืดตัวอย่างเต็มที่ ก่อนเดินโซเซออกมาจากหมู่บุปผาหอม
เสื้อคลุมผ้าแพรแง้มออกเล็กน้อย เผยทรวงอกแข็งแรง
มือหนึ่งโบกพัดพับโครงหยก ปากฮัมทำนองเพลง ฝีเท้าลอยเบา ดูไม่ต่างจากคุณชายเสเพลซึ่งถูกสุราและนารีสูบพลังออกจากร่างจนหมด
“สตรีในเมืองหลวงรู้ความกว่าสตรีธรรมดาซึ่งทางบ้านจัดเตรียมไว้จริง ๆ รูปร่างนั้น...จุ๊ ๆ”
เวินรั่วซวีเม้มริมฝีปาก พลางหวนรำลึกถึงความอบอุ่นอ่อนนุ่มเมื่อครู่
ส่วนเรื่องที่เขาหลอกเฉินหรานไปดูตัวหรือ
ถูกโยนทิ้งไปนอกเก้าชั้นฟ้าตั้งนานแล้ว