เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 พบหน้า เหตุไม่คาดฝัน
ภายในหอจุ้ยเซียน เสียงพิณ ขลุ่ย และเครื่องสายดังต่อเนื่องไม่ขาดหู
เฉินหรานเดินตามพนักงานของหออาหาร เหยียบพรมจากแดนตะวันตกซึ่งหนานุ่ม และมุ่งขึ้นไปยังชั้นบน
สภาพแวดล้อมรอบด้านหรูหราถึงขีดสุด
ผนังสองฝั่งฝังไข่มุกราตรีขนาดเท่ากำปั้นเอาไว้ ส่องทางเดินทั้งสายให้สว่างราวกลางวัน
ภายในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอำพันทะเลจาง ๆ ผสมกับกลิ่นหอมกลมกล่อมของสุราชั้นยอด เพียงสูดดมหนึ่งครั้งก็ทำให้รู้สึกราวล่องลอยอยู่กลางหมู่เมฆ
เฉินหรานกวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างสงบนิ่ง
สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากคุกหลวงอันมืดมน ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลหิต กลิ่นเน่า และกลิ่นอับชื้นตลอดทั้งปีโดยสิ้นเชิง
นี่คือแดนสุขาวดีซึ่งเหล่าผู้มีอำนาจในเมืองหลวงใช้เงินดั่งสายน้ำ เป็นโลกอีกขั้วหนึ่งอย่างแท้จริง
“แขกผู้มีเกียรติ ห้องอักษรเทียนหมายเลขสามถึงแล้วขอรับ”