กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 627 เพ้อเจ้อ
ฟู่จื่อหลงถูกหวังเมิ่งเหยาพูดใส่จนหน้าแก่ๆ แดงก่ำ ชาติก่อนช่วงเวลานี้เขาไม่เคยทำธุรกิจแบบนี้มาก่อน เห็นว่าบริษัทของหวังเมิ่งเหยามีเส้นสาย เลยลองหยั่งเชิงดูว่าจะพอวิ่งเต้นอะไรได้บ้าง!
แต่พอฟังความหมายของหวังเมิ่งเหยาแล้ว ตัวเองนี่มันเพ้อเจ้อชัดๆ!
แต่นักธุรกิจอย่างฟู่จื่อหลงมีหรือจะยอมแพ้ง่ายๆ เขาจึงยังไม่ยอมตัดใจแล้วถามขึ้นอีกครั้ง “ใช้เส้นสายช่วยหน่อยไม่ได้เลยเหรอ ขอแค่แบรนด์ชานมของผมได้เกี่ยวเนื่องกับโอลิมปิกบ้าง ต่อให้ต้องจ่ายสักแปดแสนหรือล้านนึงผมก็ไม่เสียดายหรอก!”
หวังเมิ่งเหยาบิดเนื้อเขาอีกทีแล้วพูด “หมายความว่าไง พูดเหมือนข้าไม่อยากช่วยอย่างนั้นแหละ!”
“แต่เรื่องนี้อย่าว่าแต่ข้าเลย ต่อให้เป็นบอสใหญ่บริษัทเราก็จัดการไม่ได้!”