กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 626 ฝันกลางวัน
ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง ฟู่จื่อหลงที่ร่างเปลือยเปล่าก็นอนแผ่หลาเป็นรูปตัวเอกซ์อยู่บนเตียงใหญ่ของโรงแรม!
สายตาว่างเปล่ามองเพดาน เห็นได้ชัดว่าเข้าสู่ช่วงเวลาปลงโลกขั้นสุดไปเรียบร้อยแล้ว!
ส่วนหวังเมิ่งเหยาที่หน้าตาผ่องใสเปล่งปลั่งก็นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง ค่อยๆ ซดซุปแป้งต้มซีฟู้ดที่เริ่มเย็นชืดไปทีละนิด!
หวังเมิ่งเหยาเหลือบมองก้อนนิ่มปวกเปียกระหว่างขาของฟู่จื่อหลงแล้วหน้าแดง ก่อนจะส่งเสียงฮึออกมาเบาๆ!
แต่ก็ยังส่งเสียงเรียกเขาว่า “นี่~ ลุกได้แล้ว! อย่ามาแกล้งตายนะ!”
“จะกินอะไรหน่อยไหม ถ้าไม่กินข้าจะกินหมดแล้วนะ?”