เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 มาเป็นเพื่อนกันเถอะ
ต่งเชียนชิวรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต ถึงนางจะคิดว่าตำนานของต่างประเทศไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับนางมากนัก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดี—
“เชอร์ล็อก โฮล์มส์” ตายไปแล้วจริง ๆ หรือเปล่า?
เป็นไปตามคาด ต่งเชียนชิวเจอข่าวที่น่าสนใจเรื่องหนึ่งเข้า
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์เคยเขียนจดหมายถึงแม่ของเขาว่า “ผมกำลังคิดจะฆ่าโฮล์มส์ กำจัดเขาทิ้งไปให้จบ ๆ เขาแย่งเวลาของผมไปมากเกินไปแล้ว”
ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน ดอยล์เขียนให้เชอร์ล็อก โฮล์มส์กับศัตรูตัวฉกาจอย่างศาสตราจารย์โมริอาร์ตี ตกลงไปตายในน้ำตกไรเชินบาคพร้อมกัน ในเรื่องสั้นชุด ‘คดีสุดท้าย’ ตอนจบของเรื่องทำให้เหล่านักอ่านตกตะลึง ไม่มีใครยอมเชื่อว่านักสืบผู้เก่งกาจจะมาตายไปแบบนี้จริง ๆ
มีรายงานว่า ในปีนั้นชาวลอนดอนจำนวนไม่น้อยสวมปลอกแขนสีดำเพื่อไว้อาลัยให้กับนักสืบผู้ล่วงลับ ถึงขั้นมีผู้หญิงบางคนด่าอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ว่าเป็นไอ้สารเลวเลยทีเดียว
ความรักและความยึดติดที่นักอ่านมีต่อตัวละครสมมติอย่างโฮล์มส์ ทำให้สุดท้ายดอยล์ต้องเขียนให้เขากลับมามีชีวิตอีกครั้ง ในปี 1903 ดอยล์ตีพิมพ์เรื่อง ‘บ้านร้าง’ ซึ่งโฮล์มส์ก็รอดตายกลับมาได้อีกครั้ง