เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ปล่อยให้เขาตาย
“ผมอาจไม่เหมาะกับตำนานนี้...” ตู้อวี่เผลอหันไปเห็นศพที่ถูก ‘แต่งเติม’ มาเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะค่อย ๆ เบนสายตาหนี “ที่แท้ลิซซี่ก็เป็นแค่ ‘ฆาตกร’ ส่วนคุณต่างหากที่เป็น ‘นักคว้านท้อง’...”
“คุณก็รู้นี่คะ ข้าต้องทำให้คดีนี้ดู ‘โหดเหี้ยม’ กว่านี้” เชดดาเอาก้อนอะไรบางอย่างที่ตัดออกมาใส่กระเป๋าหนังแล้วเก็บไว้ในอกเสื้อ ก่อนจะพูดกับตู้อวี่ “ตอนนี้ก็ใกล้เรียบร้อยแล้ว ข้าต้องเอาของก้อนนี้ไป ‘จัดการ’ หน่อย คุณกับคุณชิรานุอิช่วยอะไรข้าสักอย่างได้ไหมคะ?”
“จะให้พวกเราทำอะไรเหรอ?” ตู้อวี่ชะงัก “พวกเราไม่รู้จักใคร แล้วก็ไม่คุ้นที่นี่เลยนะ”
“ข้าต้องซื้อของหน่อยค่ะ คราวนี้ไม่ได้เอามาด้วย” เชดดามองอาสึกะกับตู้อวี่แล้วพูดว่า “หมึกแดงหนึ่งขวด กระดาษเขียนจดหมายหนึ่งปึก แล้วก็ซองจดหมายสักสองสามซอง ที่ไปรษณีย์มีขายค่ะ”
พูดจบ นางก็หยิบเหรียญสองสามเหรียญออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วยื่นให้ทั้งสองคน
ตู้อวี่พยักหน้าเบา ๆ ข้างนอกฟ้าสว่างแล้ว แค่ไปซื้อของคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร