เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เสี่ยวเซี่ย
“ต่อไปเราจะไปไหนกัน? ไปอาบน้ำในแม่น้ำ? ไปกินของอร่อย? หรือไปปล้นเงินทอง?” จงหลีชุนดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ นางพยายามชวนตู้อวี่คุยอยู่ตลอด
เห็นนางมีความสุขแบบนั้น ตู้อวี่ก็พลอยมีความสุขไปด้วย
“จงหลีน้อย เรา...กลับบ้านกันดีไหม?” ตู้อวี่ถาม
ตู้อวี่จำได้ว่าตามตำนาน หลังจงหลีชุนเรียนวิชาจากเขากุ่ยกู่สำเร็จ นางก็อยู่ที่บ้านรอออกเรือนมาตลอด ตอนนี้ส่งนางกลับบ้านน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ถึงอาจต้องใช้ความพยายามสักหน่อยก็ตาม
“บ้าน? บ้านคืออะไร?” จงหลีชุนถาม
“ข้าหมายถึง...พาเจ้ากลับไปหาแม่กับพ่อเลี้ยงของเจ้า”
จงหลีชุนนิ่งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน เหมือนกำลังพยายามนึกอะไรบางอย่าง ไม่นานสีหน้าของนางก็เย็นชาลง ความทรงจำที่ฝังลึกอยู่ในใจกลับมาทั้งหมด ช่วงชีวิตอันมืดมนที่ต้องอยู่กับหมูและกินอาหารเน่าเสีย ทุกอย่างย้อนกลับมาแล้ว
“ครั้งก่อนที่พบกัน เจ้าช่วยข้าออกมา ครั้งนี้ที่พบกัน เจ้าจะส่งข้ากลับไปหรือ?” จงหลีชุนพูดพึมพำ “ถึงข้าจะเสียใจมาก แต่ถ้าเจ้าตัดสินใจแล้ว ข้าก็ยอมกลับไป”
“หา?” ตู้อวี่รีบโบกมือ “ไม่ ๆ ๆ เจ้าเข้าใจผิดแล้ว! จงหลีน้อย ข้าไม่ได้จะส่งเจ้ากลับไปอยู่คอกหมู! กลับไปคราวนี้ ใครก็รังแกเจ้าไม่ได้อีกแล้ว! เจ้าไม่ใช่แค่มีวิชาติดตัว แต่ยังมีกายครึ่งเซียนด้วย ไม่มีใครกล้ารังแกเจ้าอีกแล้ว!”