เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ไขความลับสวรรค์ผ่านดอกไม้
กุ่ยกู่จื่อนั่งอยู่ในห้อง มองตู้อวี่กับจงหลีชุนที่อยู่นอกหน้าต่างไม่ไกลนัก แล้วยกมือขวาขึ้นนับนิ้วทำนาย ก่อนจะตกใจอย่างเห็นได้ชัด “บนโลกนี้...ยังมีคนวิเศษเช่นนี้อยู่อีกหรือ?”
ผ่านไปครู่หนึ่ง กุ่ยกู่จื่อก็ส่ายศีรษะไปมา พึมพำเบา ๆ ว่า
“ขึ้นฟ้าลงดิน รู้สิ้นอดีตปัจจุบัน ตำนานทั่วหล้าล้วนไปเยือนได้ตามใจ”
“แต่กลับใช้ชีวิตอิสระเสรีไม่ได้ จะรักก็ยาก จะเปล่งเสียงจากใจก็ยากเช่นกัน”
กุ่ยกู่จื่อหัวเราะอยู่หลายที ก่อนจะเลิกมองทั้งสองคน แล้วหลับตาพักผ่อน
ตู้อวี่จัดเสื้อผ้าให้จงหลีชุนเรียบร้อยแล้วก็บอกนางว่า “เราอย่าเศร้ากันอีกเลย ครั้งนี้ข้ามีเวลาอยู่หลายวัน เรามาใช้เวลาให้มีความสุขกันเถอะ!”
จงหลีชุนพยักหน้าเบา ๆ พยายามฝืนยิ้มออกมานิดหนึ่ง
“เมื่อครู่ท่านกุ่ยกู่ให้พวกเจ้าไปหาดอกไม้ไม่ใช่หรือ? ข้าเอามาฝากเจ้าพอดีเลย!” ตู้อวี่หยิบดอกไม้สีขาวดอกเล็กออกมาจากชุดของขวัญข้ามเวลา แล้วยื่นให้จงหลีชุน
“นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เจ้ามอบของให้ข้า...” จงหลีชุนรับดอกไม้มาอย่างดีใจอยู่บ้าง นางชอบมันมาก