กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 597 ถ้าแน่จริงก็มาเล่นงานฉัน
“หนึ่งเหรียญ สองเหรียญ สามเหรียญ…”
หลังเวทีของโรงประมูล
เซวียเจียวางเงินที่ได้จากงานประมูลวันนี้ลงบนโต๊ะ แล้วนับทีละเหรียญ แววดีใจปรากฏในดวงตา
วันนี้เก็บเงินได้ไม่น้อยเลย ไม่เสียแรงที่เหน็ดเหนื่อยมาตั้งนาน
ก๊อก ๆ!
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“ใคร?”
เซวียเจียรีบเก็บเงิน ถามอย่างสงสัย
เธอค่อย ๆ เปิดประตูแง้มออกเล็กน้อย เห็นคนสวมผ้าคลุมยืนอยู่หน้าประตู ปกปิดตัวเองมิดชิดจนเธออดตื่นตระหนกไม่ได้