กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 307 ให้จุดไฟไม่ได้ยินหรือไง
“เป็นอะไรไป อันอี้”
หลานรั่วซีเห็นอันอี้นิ่งงัน จึงถามด้วยความสงสัย
อันอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เธอยังไม่ได้ใช้ใช่ไหม”
หลานรั่วซีส่ายหน้า “ยังเลย กำลังจะลองอยู่พอดี แต่เธอก็มาซะก่อน”
อันอี้มองขวดในมือ เทยาลงบนฝ่ามือเล็กน้อย บีบดูเบา ๆ แล้วดมกลิ่น ก่อนเอ่ยเนิบ ๆ “ของนี่มีพิษ ทาบนหน้าแล้วจะคงสภาพผิวอ่อนเยาว์ได้ชั่วคราว แต่ไม่เกิน 2 ปี ใบหน้าจะเน่าเฟะ”
พอได้ยิน หลานรั่วซีก็หน้าซีดลงทันที “นี่...น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ”
เธอมองขวดในมือ หัวใจเต้นตึกตัก
โชคดีที่อันอี้มาทัน ไม่อย่างนั้นเธอคงใช้มันไปแล้ว
อันอี้หยิบยาขึ้นมาอีกขวด