กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306 นี่มันมีพิษ
“รั่วซีล่ะ?”
อันอี้ถาม
ติงเหรินเฟิ่งยิ้ม “อยู่ในห้องทำงาน เจ้านายมาได้ ประธานหลานต้องดีใจมากแน่”
อันอี้รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง ดูเหมือนจะห่างจากครั้งก่อนที่มาบริษัทไปนานมากแล้ว
“เห็นว่านายชอบมัน งั้นยกหมาตัวนี้ให้นายแล้วกัน ดูแลมันดี ๆ”
อันอี้พูดพลางส่งโซ่ตรวนดวงวิญญาณให้ติงเหรินเฟิ่ง
ติงเหรินเฟิ่ง “……”
ฉันจะเอาหมาขี้เหร่นี่ไปทำบ้าอะไร!
หงเทียนเชิดหน้าขึ้น อกผายไหล่ผึ่ง