กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 209 อัดหัวพวกแกให้แตก
“ชิงหลานคือ...คือว่า...”
เมื่อเสิ่นมู่เซวียนจ้องเขาเขม็ง เหงื่อก็ผุดขึ้นบนหน้าผากอันอี้
เรื่องนี้พิสูจน์แล้วว่า คนเรากินอิ่มเกินไปไม่เคยมีเรื่องดี!
สมองของยัยคนนี้กลับมาครองจุดสูงสุดอีกแล้ว!
เบื้องหน้าพลันมีชายร่างกำยำคนหนึ่งสวมเกราะดำยืนขวางอยู่กลางถนน!
อันอี้ร้องขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “มีคนมาแล้ว!”
สีหน้าของเสิ่นมู่เซวียนพลันเคร่งเครียดขึ้น
“แปลกนะ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากจัตุรัสอี้ต๋า กล้าอวดดีขนาดนี้เลยเหรอ?”
อันอี้ครุ่นคิด ค่อย ๆ ขับรถไปจอดข้างทาง แล้วจูงมือเสิ่นมู่เซวียนลงจากที่นั่งคนขับ