กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 พบสาวงามในชุดโบราณ
“เสิ่นมู่เซวียนเป็นใคร?”
ชายหนุ่มส่ายหน้า มองหญิงสาวตรงข้ามพลางกลืนน้ำลายเงียบ ๆ
ทั้งที่เรียนจบปริญญาตรีมาแท้ ๆ แต่กลับนึกคำคุณศัพท์ที่จะใช้อธิบายความงามของหญิงสาวในชุดโบราณตรงหน้าได้ไม่กี่คำ
กิริยาสงบนิ่งดุจบุปผางามต้องแสงสะท้อนน้ำ ยามเคลื่อนไหวอ่อนช้อยดุจกิ่งหลิวต้องลม
ใบหน้างดงามประณีต ดวงตาหงส์กลับคล้ายมีวสันต์วารีอยู่ภายใน ยิ่งขับให้นางดูอ่อนโยนและเพียบพร้อม
ผมดำขลับยาวสลวยถูกรวบด้วยริบบิ้นไหมสีขาวมุก เส้นผมที่พลิ้วไสวอยู่แล้วกลับยิ่งส่งให้ทั้งร่างเปี่ยมด้วยบรรยากาศเหนือสามัญ ราวกับนางเซียนร่วงหล่นสู่โลกมนุษย์!
หญิงสาวถอนหายใจเบา ๆ แล้วกล่าวเสียงนุ่มว่า “ขอบคุณ”