กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 เขียวแล้วไม่เห็นน่ากลัว
ถนนยามดึกเงียบสงัด
เดือนกันยายน กลางคืนเริ่มมีไอเย็นอยู่บ้างแล้ว
หวังหย่วนดื่มเบียร์เสวี่ยฮวาไปพลาง ความขมขื่นในใจก็ถาโถมขึ้นมาไม่หยุด
อันอี้จิบเล่ยปี้ไปพลางปลอบเขา “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ก็แค่จ่ายไป 9,000 หยวนเอง! เรื่องนี้ให้พี่น้องอย่างฉันจัดการ ถ้าไม่มีเงิน ฉันปล่อยเงินกู้นอกระบบให้นายเอง!”
หวังหย่วน “……”
“ตะ…แต่เงิน 9,000 หยวน ฉันยังขอเบอร์เขาไม่ได้เลย ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงพยายามเอาใจจนเกือบสำเร็จแล้วด้วยซ้ำ”
หวังหย่วนพูดอย่างน้อยใจ
อันอี้ส่ายหน้า “คิดอะไรอยู่กัน ยังไงคบกันแล้วก็โดนสวมเขาอยู่ดี ดูพี่น้องอย่างฉันสิ หนุ่มโสดบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่มีทางเปิดโอกาสให้ใครมาสวมเขาได้!”