กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 เรื่องที่อยากทำ แต่ไม่ค่อยกล้าทำ
ท่ามกลางความมืด
รถเทสลาหรูสภาพพังยับคันหนึ่งแล่นฉิวผ่านไปพร้อมไฟกะพริบ
ในรถมีคนนั่งเบียดกันจนเต็ม
หลินเฉินเป็นคนขับ ส่วนซ่างกวนเชียนเชียนนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ ข้อมือของเธอถูกมัดไว้ เห็นได้ชัดว่าถูกบังคับให้ขึ้นรถมา
แถวหลัง อันอี้นั่งอยู่ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยหลวงจีนร่างกำยำสองคนที่ยิ้มประจบจนหน้าบาน พวกเขาเบียดจนแทบไม่เหลือที่ให้เขานั่ง
“สมกับเป็นพี่เฉินน้อย ลงมือปิดท้ายได้สุดยอดจริง ๆ กระบี่เดียวสะท้านหนาวสิบสี่แคว้น!”
“พี่เฉินน้อยเก่งมาตลอด ลืมแล้วหรือว่าสมัยเด็กพี่เล่นงานพวกเรายังไง ฝีมือกับหมัดคู่นั้น แค่คิดถึงตอนนี้หัวฉันยังปวดอยู่เลย!”