กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 เทพสงครามหลงอ้าวอวิ๋น
บนท้องฟ้าราวกับมีดาวตกเพลิงร้อนแรงพาดผ่าน!
อันอี้ถือกระบี่ใหญ่หักพุ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้า เปลวเพลิงพลิ้วไหวรอบกาย!
ตูม!
เสียงสนั่นกึกก้องทำให้ทุกคนตกใจจนตัวแข็ง
แรงปะทะมหาศาลระเบิดพื้นดินจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ พลังปราณหมุนวน!
เงาผีร้ายสองสายที่วนเวียนอยู่ไม่มีแม้แต่โอกาสต้าน ถูกกระบี่ยักษ์หักฟันจนแหลกสลายเป็นผุยผง หายไปจากโลก!
เชวี่ยเฟิงล้มลงทั้งร่างชุ่มเลือด!
ยังไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย!
อันอี้ลงมายืนบนพื้นในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง มือถือกริชเขี้ยวมังกร เดินโซเซเข้ามาทีละก้าวด้วยสายตาเย็นชา