กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 น้ำทิพย์พักตร์หยกทำห้องถ่ายทอดสดแตกตื่น
“คะ…ที่จริงฉันก็ชอบดื่มนมนะ ดีต่อการเจริญเติบโต”
มุมปากเจี่ยงเฉิงเฉิงกระตุก เธอฝืนต่อบทสนทนาไป
“อืม ลืมเด็กคนนั้นไป ลืมนมนั่นเสีย มีเพียงนมวั่งไจ่เท่านั้นที่ช่วยเยียวยาความเศร้าได้”
เสียงแหบจากปลายสายพูดต่อ “สูบบุหรี่เป็นไหม?”
เจี่ยงเฉิงเฉิงเงียบไปเล็กน้อย
เธอเกลียดผู้ชายสูบบุหรี่
“สิ่งที่สูดเข้าไปคือควัน สิ่งที่กลืนลงไปคือความขมขื่นและความน้อยใจ คนที่ไม่มีบาดแผลในใจย่อมไม่ชอบสูบบุหรี่”
เสียงแหบจากปลายสายพูดต่ออย่างเนิบช้า
เจี่ยงเฉิงเฉิงมีเส้นดำผุดขึ้นบนหน้าผาก