กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 ถึงยังไงฉันก็ไม่ใช่ปีศาจ
พอได้ยินดังนั้น ติงเหรินเฟิ่งก็พูดอย่างจริงจัง “บอส ผมยังมีอีกแผน!”
อันอี้ตอบ “พูดมาได้เลย!”
ติงเหรินเฟิ่งครุ่นคิด “ไอ้หมอนี่ผิวพรรณนุ่มนิ่ม เอาไปหั่นทำกับข้าวหรือเสียบไม้ย่างก็ได้ ส่วนตาแก่อายุเยอะไปหน่อย แต่เอาไปตุ๋นซี่โครงด้วยน้ำซุปเก่าได้!”
เหยาเจียตื่นเต้นจนดันแว่นกลม ๆ ขึ้น “ใช่! ต้องกินคนสิ แบบนี้ไม่มีใครว่านายเป็นพระแม่แน่นอน!”
อันอี้เลิกคิ้วเล็กน้อย
ใครจะคิดว่าคำพูดนี้จะปลุกความกระตือรือร้นของลูกน้องขึ้นมาได้ทันที