กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 ขอบเขตสูงสุดของการตลาด
เนี่ยชิงหลานลงจากตัวอันอี้ ถามเสียงออดอ้อนเขินอาย “บอส หายไปตั้งนาน ทำไมไม่ติดต่อฉันบ้างเลย ฉันส่งข้อความหาตั้งเท่าไร บอสก็ไม่เห็นสักข้อความ”
อันอี้ปวดหัวขึ้นมาหน่อย ๆ
ตอนนี้หลานรั่วซียังคงจ้องเขาตาแป๋ว ดวงตาน่าสงสารดูคับข้องใจจนบอกไม่ถูก
เนี่ยชิงหลานสังเกตเห็นหลานรั่วซีเช่นกัน จึงยื่นมือไปจับมืออีกฝ่ายอย่างเปิดเผย “สวัสดี”
“สวัสดี”
หลานรั่วซีจับมือกับเธออย่างระมัดระวัง
“พี่สาวคนสวยเป็นอะไรกับบอสเหรอ”
เนี่ยชิงหลานถามยิ้ม ๆ แต่ลึกลงไปในแววตากลับแฝงความท้าทายอยู่หลายส่วน
“บอส?”