เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ตรวจนับเสบียงและหวังสือหวนคืน
อันที่จริงซูอี้ก็เคยลังเล ว่าเขาควรพึ่งพาผลของพรสวรรค์ในการเลี้ยงดูกองทัพขนาดสองหมื่นนายหรือไม่
แต่ในไม่ช้าซูอี้ก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป ก่อนอื่นคือถึงแม้พรสวรรค์จะมาถึงระดับ 3 แล้ว แต่รางวัลที่ได้ก็ยังคงเป็นเกรด B เท่าเดิม
จากการวิเคราะห์อนุมานตามไอเทมทรัพยากรที่ซูอี้เคยได้รับมาก่อนหน้านี้ รางวัลเกรด B ชิ้นเดียวต่อให้เป็นประเภทอาหาร ก็ยังยากที่จะเลี้ยงดูความต้องการทรัพยากรในระดับที่เกินหมื่นนาย เต็มที่ก็ทำได้เพียงจัดหาอาหารให้ผู้คนได้ราวหลายร้อยนายเท่านั้น
ต่อให้รวบรวมรางวัลพรสวรรค์ประเภททรัพยากรไว้หลายวัน กองทัพก็ยังต้องทนหิวกันเป็นระยะเวลาหนึ่งอยู่ดี
ไม่ให้ทหารกินอิ่ม จะรักษาสมรรถภาพการรบไว้ได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น ในมุมมองของซูอี้ตอนนี้ หากพรสวรรค์ของเขาเอาแต่ออกรางวัลประเภทอาหาร นั่นถือว่าขาดทุนที่สุด
เขาไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพรสวรรค์เพื่อให้ได้แหล่งอาหารที่มั่นคงอีกต่อไป แต่เขาต้องการพรสวรรค์เพื่อมาเติมเต็มจุดอ่อนอื่นๆ มากกว่า
หากรางวัลพรสวรรค์ให้ทรัพยากรอาหารในแต่ละวัน สำหรับซูอี้แล้วนั่นก็คือวันที่ไม่มีความก้าวหน้าเลยแม้แต่น้อย