เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 106 เป็นวีรบุรุษผู้คล้อยตามยุคสมัย!
“กองทัพสองหมื่นกว่านาย นี่มันมากกว่าจำนวนผู้อยู่อาศัยในฐานผู้รอดชีวิตเสียอีกนะ!”
“พลเรือนน้อยทหารมาก... ฉันจะเลี้ยงดูกองทัพนี้ยังไงกัน!”
ซูอี้สูดลมหายใจเข้าลึก ปัญหานี้มันร้ายแรงเกินไป
หน่วยทหารก็ถือเป็นหน่วยบุคลากร เป็นมนุษย์ที่มีชีวิต และต้องการอาหารรวมถึงการพักผ่อนเช่นกัน
ไม่อยากจะพูดถึงเลยว่าในฐานผู้รอดชีวิตมีบ้านพักเพียงพอสำหรับพวกเขาหรือไม่ แค่ความต้องการอาหารของกองทัพขนาดใหญ่นี้ก็เพียงพอจะทำให้ซูอี้สิ้นหวังแล้ว
กองทัพสองหมื่นนาย ในแต่ละวันแค่เรื่องกินดื่มขับถ่ายก็ต้องใช้ทรัพยากรไม่น้อยแล้ว
แม้เสบียงภายในฐานผู้รอดชีวิตจะถูกสะสมไว้ไม่น้อย แต่ย่อมไม่เพียงพอที่จะรองรับการจัดหาเสบียงในชีวิตประจำวันของกองทัพสองหมื่นนายแน่นอน
“แม่เอ๊ย ถ้ากองทัพสามารถได้รับผลจากพรสวรรค์ผู้ใต้สังกัดได้ก็คงจะดี”