0103

⬢⬢⬢

ตอนที่ 103 พายุทอร์นาโดตัวร้าย

ถูซานชีอ้อมมาถึงข้างถนนสายหลักใกล้เขตพิเศษที่สองในที่สุด

ชิงไต้ที่หลงทางมาสามรอบเห็นสิ่งปลูกสร้างในระยะไกลก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะพูดแก้ต่างให้ตัวเองด้วยความดื้อรั้น “ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจำได้ว่ามาทางนี้”

ถูซานชีหยิบเศษใบไม้และหญ้าที่ติดอยู่ตรงหน้ากากออกพลางกล่าวอย่างนับถือ “พูดได้ดีมาก แต่วันหลังค่อยคิดก่อนค่อยพูดนะ”

“...” ชิงไต้ตีหน้าขรึมแล้วถาม “ตอนนี้จะไปปล้นยังไงดี?”

ถูซานชีทอดตัวลงนอนบนพื้นแล้วเอ่ยเตือนอย่างอดทน “อย่ารีบไปเลย เดี๋ยวก็มีโอกาสเองแหละ”

จากข้อมูลที่เหยียนซวงให้มา หากมีการส่งกลุ่มมนุษย์เหล่านั้นไปตรวจที่เขตพิเศษที่หนึ่งจริง เขตพิเศษอื่น ๆ ก็ต้องมีการจัดเตรียมแบบเดียวกันแน่