กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 กลับถึงบ้าน
เหลียงกั๋วจู้ปาดน้ำตาเป็นระยะ ปากก็พึมพำไม่หยุด ราวกับคนเสียสติไปแล้ว
พวกเขาทั้งลากทั้งดึงกันจนทุลักทุเล ในที่สุดก็ปีนขึ้นเนินมาถึงลานบ้านได้
ลานบ้านของเหลียงเหว่ยเดิมทีกว้างขวางมาก ปีก่อนๆ ลานนี้จะเต็มไปด้วยธัญพืช แต่ตอนนี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งหนาจนน่ากลัว
ถ้ำพักอาศัยห้าคูหาเรียงกัน เพิ่งได้รับการปรับปรุงใหม่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ดูยังใหม่เอี่ยม จัดเก็บข้าวของไว้อย่างเป็นระเบียบ หน้าต่างติดกระจกสองชั้น กลอนประตูที่ติดไว้เมื่อปีที่แล้วยังคงติดแน่นอยู่กับวงกบ เพียงแต่สีซีดจางไปตามแรงลม
ถ้าไม่ใช่เพราะสวรรค์ที่โหดร้ายนี่พลิกผันไป ที่นี่คงเป็นที่ที่น่าอยู่มากทีเดียว