กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ไปเก็บเสบียง
มาถึงหน้าประตูใหญ่ของฐานที่มั่น ตอนนี้กำลังคึกคักกันน่าดู
การลงทะเบียนและตรวจประวัติยังไม่เสร็จสิ้น ใครที่เสร็จแล้วก็ยืนรออยู่ด้านข้าง
ผู้อำนวยการโรงงานนั่งยองๆ อยู่ข้างนอก มือหนีบมวนบุหรี่ไว้ด้วยความหวาดผวาแต่ยังไม่ได้จุดไฟ บางจังหวะก็เผลอยื่นเข้าไปสูดดมใกล้ปลายจมูก
ตอนนี้บุหรี่ถือเป็นของหายาก เขาเองก็ทนไม่ไหวจนนอนไม่หลับถึงได้หยิบออกมาสูบแก้ขัด
พอเห็นแมวตัวนั้นเดินมาอีกครั้ง เขาก็ดีดตัวลุกขึ้นยืนพรวดเดียวโดยอัตโนมัติ เอวโค้งงอลงไปเองโดยไม่รู้ตัว น่องสั่นพับๆ เหมือนคนเป็นโรคเหนชา เนื้อบนใบหน้าสั่นกระตุก
อู๋เตาที่เดินนำอยู่หน้าสุดฝีเท้าไม่มีสะดุดเลยแม้แต่น้อย เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก"