เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 218 ที่ราบสูงเซกิเอ
เมื่อจัดการแลนซ์ได้ สมาชิกของแก๊งร็อคเก็ตก็แตกฮือกระจัดกระจายหนีตายกันไปคนละทิศละทางดั่งฝูงลิง
ภายในป่าทึบเช่นนี้ ซาโตชิจึงล้มเลิกความคิดที่จะไล่ตามจับพวกมันต่อ
ในความเป็นจริง พวกนี้ก็เป็นแค่ลูกกระจ๊อกระดับหัวหน้า จะจับหรือไม่จับ ร่องรอยของแก๊งร็อคเก็ตก็ยังคงปรากฏให้เห็นอยู่เรื่อยๆ ทั่วแถบคันโตอย่างไม่ขาดสายอยู่ดี
สิ่งสำคัญเร่งด่วนที่สุดของพวกเขาในตอนนี้ คือการรักษาบรรดาโปเกมอนเหล่านั้น
"ที่นี่ใช่ไหม?"
พวกซาโตชิตามเซอร์ไนท์เข้าไปยังแอ่งพื้นที่ลุ่มต่ำแห่งหนึ่ง
แสงสีฟ้าเปล่งประกายขึ้น วัชพืชถูกแหวกออกอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นโปเกมอนที่หลบซ่อนอยู่ข้างในทีละตัว
"ทุกคน ไม่เป็นไรแล้วนะ"
น้ำเสียงอันอ่อนโยนของซาโตชิช่วยปลอบประโลมพวกมัน ทำให้ความหวาดกลัวและหม่นหมองบนใบหน้าของโปเกมอนทุกตัวมลายหายไปจนหมดสิ้น