เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 448 โจรสลัด หญิงโสเภณี รัมสีทอง ท่าเรือเทอร์ตูกา!
คนสิบกว่าคนทอดสายตาอันเวทนาไปทางเฉินฉางอัน พร้อมกับส่งเสียงร้องไห้คร่ำครวญกันระงม
“พวกเราก็ติดโรคระบาดด้วย ช่วยพวกเราด้วยเถอะ”
“ฉันอยากมีชีวิตรอด ฉันอยากมีชีวิตรอด!”
ทว่า!
ในมุมมองของเฉินฉางอัน การกระทำของคนกลุ่มนี้ไม่ต่างอะไรกับการรู้ตัวว่าป่วยเป็นโรคปอดอักเสบ แต่ก็ยังดึงดันเที่ยวเร่ร่อนไปทั่วสารทิศ ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วเป็นการขัดขวางความปลอดภัยสาธารณะ! คนเช่นนี้เฉินฉางอันไม่มีวันสิ้นเปลืองพลังดาราแม้แต่น้อย เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เถี่ยติง บนเรือมีเรือชูชีพสำรองอยู่ไหม”
“มีขอรับ!”
เถี่ยติงเข้าใจความหมายในคำพูดของเฉินฉางอันในทันที เขาตรงเข้าไปดึงลูกเรือมาหลายคนแล้วแบกเรือชูชีพลำเล็กเข้ามา
เฉินฉางอันแบมือออกแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า