เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 447 สังหารเจ้าเรืออ้วน!
“น้องสาวเอ๋ย เจ้าจงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ เดินไปข้างหน้าเถอะ~~”
กะลาสีเรือหลายคนเป่าปากหวีด ร้องเพลงพื้นบ้าน หยอกล้อเด็กสาวทาสนามว่าซีบนแผ่นกระดานกระโดด หลอกลวงให้นางก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
บนศีรษะของซีถูกคลุมไว้ด้วยถุงฟาง เบื้องหน้ามืดมิดสนิท นางไม่รู้เลยว่าตนเองก้าวเดินไปกี่ก้าวแล้วกันแน่
ทำได้เพียงจมดิ่งอยู่ในความตื่นตระหนกหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด ก้าวหนึ่ง สองก้าว มุ่งสู่จุดสิ้นสุดของแผ่นกระดานกระโดด…
จนกระทั่งเท้าข้างหนึ่งลอยเคว้ง ร่วงหล่นสู่ท้องทะเลกว้าง!
กะลาสีเรือทุกคนต่างเป่าปากหวีดอย่างรื่นเริง ส่งเสียงเร่งเร้าคะยั้นคะยอให้ซีเอ่อร์ก้าวเดินออกไปอีกก้าว—ก้าวสุดท้ายนั้น! ในตอนนั้นเอง
กะลาสีเรือตะปูเหล็กปีนขึ้นมาบนดาดฟ้าเรืออย่างกะทันหัน เจ้าเรืออ้วนหัวเราะเสียงดังลั่น “เฮอร์เบิร์ตไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ ไม่นึกเลยว่าจะจัดการการกบฏทาสได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ สมควรได้รับรางวัล!”
ตะปูเหล็กทำท่าเหมือนอยากจะพูดแต่ก็หยุด กลืนคำพูดกลับไปแล้วอยากจะพูดใหม่อีกครั้ง สุดท้ายจึงเอ่ยติดๆ ขัดๆ ออกมาไม่กี่คำ