กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 261 เผ่าสมุทรแปลกหน้า
หลินอันอันเปียกโชกไปทั้งตัว น้ำฝนไหลรินลงมาตามเส้นผม ซัดสาดใส่ใบหน้าจนทั้งหนาวทั้งเจ็บ
เธอตัวสั่นสะท้านพลางหยิบเสื้อกันฝนออกมาตัวหนึ่ง สวมทับตัวเองอย่างลวก ๆ พอจะกันฝนได้บ้าง
เธอปาดหน้า มองไปรอบทิศด้วยความร้อนใจ ทว่านอกจากผืนทะเลสีเทาหม่นที่ถูกพายุฝนปั่นป่วนแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดเลย
เกาะล่ะ เกาะทะเลล่ะ ทำไมถึงไม่มีสักเกาะเลย!
หลินอันอันหงุดหงิดเป็นล้นพ้น ในลมหายใจมีแต่รสเค็มของน้ำทะเลและความชื้นของน้ำฝน เวลานับถอยหลังในสายตายังคงกะพริบไม่หยุด ทุกครั้งที่ตัวเลขขยับ ราวกับเหยียบย่ำลงบนหัวใจของเธอ
เธอคว้าไม้พายมาพายไปสองที เรือลำเล็กกลับหมุนคว้างอยู่ในคลื่น ไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย