กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 260 วาฬยักษ์เลวีอาธาน!
อาจเป็นเพราะคำอธิษฐานได้ผล เงามืดมหึมาที่แผ่คลุมลงมาจึงเริ่มเคลื่อนตัวช้า ๆ ในที่สุด มันกวนน้ำทะเลแล้วไล่ตามไปในทิศทางที่เกาะเล็กลอยห่างออกไป
หลินอันอันขดตัวอยู่ใต้ก้นทะเลอันมืดมิด เสียงหัวใจเต้นกระหน่ำจนแก้วหูเจ็บแปลบ เธอโอบกอดอุปกรณ์โลหะเย็นเฉียบในอ้อมแขนแน่น ราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายเอาไว้
แม้จะมีน้ำทะเลหนาทึบคั่นอยู่ เธอก็ยัง “สัมผัส” ได้ถึงความเคลื่อนไหวบนผิวน้ำ นั่นคือเสียงฟาดกระหน่ำทึบหนัก ปนเปไปกับเสียงแตกหักพังทลายของโครงสร้าง เศษหินชิ้นเล็กชิ้นน้อยและท่อนไม้หักร่วงกราวลงมา...
เกาะของเธอ เกาะเล็กที่ถูกใช้เป็นเหยื่อล่อแห่งนั้น เกรงว่าคงถูกฟาดจนแหลกละเอียดไปแล้ว